Bogdan z Opola – Tradycja 12

ANONIMOWOŚĆ STANOWI DUCHOWĄ PODSTAWĘ WSZYSTKICH NASZYCH TRADYCJI, PRZYPOMINAJĄC NAM ZAWSZE O PIERWSZEŃSTWIE ZASAD PRZED OSOBISTYMI AMBICJAMI

Wersja pełna: I wreszcie my, Anonimowi Alkoholicy, głęboko ufamy, że zasada anonimowości ma olbrzymie znaczenie duchowe. Przypomina nam o pierwszeństwie zasad AA przed osobistymi ambicjami oraz o potrzebie stosowania prawdziwej pokory w życiu. Potrzebujemy jej po to, by zesłane nam dobrodziejstwa nigdy nas nie zepsuły i byśmy nigdy nie przestali myśleć z wdzięcznością o Nim, który miłościwie panuje nad nami wszystkimi.

 

Anonimowość w sensie Tradycji 12 to równość wszystkich członków Wspólnoty. Wszyscy jesteśmy alkoholikami, a poza tym nieważne, czy ktoś jest policjantem, lekarzem, robotnikiem, czy babcią klozetową. Nieważne jest czy jest się chrześcijaninem, muzułmanem, czy judaistą. Nieważne jest czy jest się biednym, czy bogatym. Tu wszyscy są tacy sami.

Tak rozumiana anonimowość bardzo pomaga w procesie trzeźwienia oraz, a może zwłaszcza, przy pierwszych kontaktach ze Wspólnotą nowicjusza, który powinien zobaczyć, że we Wspólnocie wszyscy są równi i nikt nie rządzi.

Alkoholika nie interesuje kim jest jego rozmówca, sponsor. Nie wie z kim rozmawia. Zna jego imię i to wystarcza. Reszta nie ma wpływu na wzajemne relacje.

Anonimowość to: po pierwsze ochrona i pomoc na wejściu dla każdego poszczególnego AA i po drugie: jest to podstawa przeprowadzenia tak koniecznej dla naszego wyzdrowienia rozmowy uwalniającej. To każdy z nas powinien decydować, co i komu powie o sobie. Nie powinno się mówić o kimś, kto jest nieobecny.

Tradycja Dwunasta – a w zasadzie to także wszystkie poprzedzające ją Tradycje – głoszą skromność i pokorę, jako podstawową zasadę współżycia w AA. Wyrzeczenie się własnych spraw i życzeń na rzecz dobra Wspólnoty, jest dużym wyzwaniem. Wymaga od stosujących Tradycje gotowości do poświęceń. Dlatego też konieczne jest dążenie do zrozumienia, że Wspólnota AA jest ważniejsza od pojedynczego AA, a zwłaszcza jego ambicji i oczekiwań. Gdy o tym zapomnimy, jedność zostanie rozbita, a Wspólnota przestanie istnieć.